مقیاس بزرگ و هوشمند: برای مطابقت با مقیاس نیروگاه‌ها و نیروگاه‌های آماده‌سازی زغال سنگ در مقیاس بزرگ، ظرفیت پردازش تجهیزات به طور مداوم در حال افزایش است. به طور همزمان، سیستم‌های کنترل هوشمند مبتنی بر داده‌های بزرگ و هوش مصنوعی به پیکربندی‌های استاندارد تبدیل می‌شوند که به عملیات بدون سرنشین، بهره‌وری بهینه انرژی و نگهداری پیش‌بینی‌کننده دست می‌یابند.
صرفه جویی در انرژی و استفاده از گرمای هدر رفته: توسعه فناوری‌های تبادل حرارت کارآمد و سیستم‌های یکپارچه، و استفاده کامل از گرمای اتلاف{0}پایین نیروگاه (مانند گرمای اتلاف گازهای خروجی نیروگاه) به‌عنوان منبع گرمای خشک‌کننده، یک مسیر کلیدی برای کاهش مصرف انرژی است.
محیط پاک و آلاینده‌های بسیار کم{0}: توسعه فن‌آوری‌های حذف گرد و غبار یکپارچه، گوگرد زدایی و نیترات زدایی کارآمدتر و قابل اعتمادتر برای دستیابی به انتشار گرد و غبار تقریباً- صفر. برای سیستم‌های گرمایش مستقیم، استفاده از سوخت‌های گازی تمیز یا فناوری احتراق غنی‌شده با اکسیژن-برای کاهش حجم گازهای زائد بررسی می‌شود.
انطباق پذیری و چند کارکردی: توسعه تجهیزات بسیار انعطاف پذیر که قادر به جابجایی انعطاف پذیر با مواد مختلف (مانند پردازش همزمان لجن زغال سنگ و گنگ) و سازگاری با نوسانات مختلف رطوبت هستند. به طور همزمان، کاوش فرآیندهای شکل‌دهی یکپارچه خشک کردن-مرتب‌سازی-.
ایمنی و قابلیت اطمینان: تقویت بیشتر طرح‌های ضد انفجار، ضد حریق-و احتراق خود به خودی-، به‌ویژه هنگام کار با مواد-فرار و ریز{4}}بالا، برای اطمینان از ایمنی ذاتی سیستم.
